• Trądzik jest jedną z najczęściej występujących chorób skóry, która rozpoczyna się przeważnie w okresie dojrzewania. Pierwszym etapem powstawania trądziku jest nadmierna produkcja łoju przez gruczoły łojowe. Dzieje się to pod wpływem zwiększonej aktywności hormonów płciowych, pojawiającej się w okresie dojrzewania. To dlatego trądzik najczęściej występuje u młodych osób.

  • Zmiany niezapalne charakteryzuje brak zaczerwienienia i bólu. Mogą to być widoczne gołym okiem zaskórniki, zwane również wągrami, lub niewidoczne mikrozaskórniki. Zmiany zapalne, potocznie zwane pryszczami, są z reguły bolesne i zaczerwienione. Pryszcze mogą mieć charakter powierzchowny (grudki, krosty) lub głęboki (guzy, guzki, torbiele).

  • Systematyczne, wielomiesięczne (często wieloletnie) leczenie miejscowe (stosowanie leków bezpośrednio na zmienioną chorobowo skórę) jest wystarczające u 60 procent chorych. U pozostałej grupy pacjentów niezbędne jest zastosowanie leczenia ogólnego (doustne zażywanie leków).

TRĄDZIK

Zmiany zapalne zwane pryszczami, są z reguły bolesne i zaczerwienione. Pryszcze mogą mieć charakter powierzchowny.

ZNAJDŹ GABINET

Sprawdź, gdzie najbliżej Twojego miejsca zamieszkania znajdziesz gabinet dermatologiczny.

DLA LEKARZY

Część serwisu z informacjami medycznymi dostępna po zalogowaniu numerem PWZ.

LECZENIE OGÓLNE

Leczenie ogólne (doustne podawanie leków) jest stosowane u osób z umiarkowanymi oraz ciężkimi postaciami trądziku. Lekarz może również podjąć decyzję o zastosowaniu leczenia ogólnego w przypadkach zmian o mniejszym nasileniu, jeśli:
 

  • pacjent z powodu choroby ma poczucie bardzo znacznego upośledzenia jakości życia , które uniemożliwia mu normalne funkcjonowanie w społeczeństwie;

 
oraz
 

  • u osób, u których nieznacznie nasilone wykwity trądzikowe ustępują z pozostawieniem blizn, bliznowców i znacznych przebarwień pozapalnych.

 
Główne grupy leków stosowanych w terapii doustnej to: antybiotyki, retinoidy oraz leki hormonalne.

LECZENIE MIEJSCOWE

Systematyczne, wielomiesięczne (często wieloletnie) leczenie miejscowe (stosowanie leków bezpośrednio na zmienioną chorobowo skórę) jest wystarczające u 60 procent chorych. U pozostałej grupy pacjentów niezbędne jest zastosowanie leczenia ogólnego (doustne zażywanie leków).
 
Bardzo ważne jest, aby leki do stosowania miejscowego były rozprowadzane na całej powierzchni skóry objętej zmianami trądzikowymi.
 
Punktowe nakładanie leku tylko na widoczne już pryszcze jest niewystarczające, ponieważ omijane są mikrozaskórniki, a to właśnie one stanowią punkt wyjścia wszystkich zmian występujących w przebiegu trądziku.